زنم بوسه بر چهره‌ي دلفروزت
ستايش برآن قلب مهر افرينت
جهان آفرين در تو دانش فزايد
ترا گوهر و زيور آزرم بادا
ز بار و بر عقل سرشار گردي
ز جور زمان بيم و باكت مبادا
وز اهريمنانت گزندي نبينم
درخشنده كن با خرد جان و تن را
تو هوري و بايد كه در نور باشي
برومند باش اي نهال همايون
                                                    /

مبارك بود دخترم زاد روزت
به قربان آن قامت دانشينت
خداوند داناترا ره نمايد
گل من، به رخساره‌ات شرم بادا
شكوفا نهالي پر از بار گردي
بجز عشق در قلب پاكت مبادا
به پايت ز نيرنگ بندي نبينم
ز انديشه خود بران اهرمن را
همان به كه از بد منش دور باشي
مبارك بود بازت اين روز ميمون
                                                   /